Transport w Barcelonie i dojazd z lotniska: praktyczny przewodnik

• Bilet jednorazowy (2,90 €). Ma sens tylko przy pojedynczym przejeździe. Od pięciu przejazdów przegrywa z T-casual.
• T-casual (13 €, 10 przejazdów, strefa 1). Koń roboczy: ~1,30 € za przejazd metrem, autobusem, tramwajem, FGC i Rodalies w strefie 1, z przesiadkami w ciągu 1 godz. 15 min na jedną podróż. Jest imienny: nie możesz skasować go dwa razy za dwie osoby — każdy podróżny potrzebuje własnego.
• Hola Bcn (2–5 dni). Nielimitowany transport na określoną liczbę dni, łącznie z metrem na lotnisko. Opłaca się tylko wtedy, gdy robisz co najmniej 4 przejazdy dziennie — pełne wyliczenia znajdziesz na naszej stronie o kartach miejskich.
• Prawdziwa skala miasta. Z Dzielnicy Gotyckiej do Sagrady Famílii idzie się 30 minut, a Eixample praktycznie samo prowadzi pieszo. Wielu turystów zużywa jeden T-casual w ciągu 4–5 dni i niczego więcej im nie brakuje.

Wszystko działa już w systemie T-mobilitat: bilety wgrywa się na kartonową kartę (1 € przy pierwszym wydaniu), kartę doładowywaną lub telefon. Automaty na stacjach mają menu po hiszpańsku, katalońsku, angielsku i francusku i przyjmują karty płatnicze.

Wycieczkowce cumują przy Moll Adossat, nabrzeżu oddalonym o jakieś 2–3 km od początku La Rambla. Da się wyjść pieszo, ale to długi i nieciekawy marsz z bagażem. Realne opcje:

• T3 Portbus (niebieski autobus): wahadłowiec między terminalami wycieczkowymi a Pomnikiem Kolumba, ~10 minut, 3 € w jedną stronę i 4,50 € w obie. Nie ma stałego rozkładu — kursy są dopasowane do zawinięć statków. Przy pomniku jesteś u wylotu La Rambla, obok stacji metra Drassanes (L3).
• Taksówka: postój przy każdym terminalu; do centrum jest blisko, choć przy masowym zejściu ze statków tworzą się kolejki.
• Transfer prywatny: przy krótkim postoju w porcie albo dużym bagażu transfer od drzwi do drzwi z portu w stałej cenie oszczędzi ci kolejki do Portbusu i nerwowego zerkania na zegarek.

Metro w Barcelonie otwarto w 1924 roku — Gran Metropolitano, z Lesseps do Catalunya — i właśnie skończyło sto lat. Dziś sieć dzieli kilku operatorów, z których turyści korzystają, nawet tego nie zauważając, dzięki integracji taryfowej: TMB (metro i autobusy), FGC (pociągi z Plaça de Catalunya i Plaça d'Espanya w stronę Tibidabo lub Montserrat) oraz Rodalies de Catalunya (kolej podmiejska Renfe, w tym lotniskowa linia R2). Jeden zintegrowany bilet obsługuje je wszystkie w swojej strefie.

Technicznym klejnotem jest L9: pociągi bez maszynisty, szklane drzwi peronowe i stacje wydrążone jak studnie, nawet na 60 metrów w głąb. Jej południowy odcinek, otwarty w 2016 roku, wreszcie połączył lotnisko z siecią metra; po ukończeniu całej trasy będzie jedną z najdłuższych zautomatyzowanych linii w Europie. I szczegół, który tłumaczy pół tego przewodnika: prawie wszystko zbiega się na Plaça de Catalunya, gdzie spotykają się Aerobús, metro, FGC, Rodalies i sieć nocna. Jeśli zastanawiasz się, gdzie się zatrzymać, żeby łatwo się poruszać, odpowiedź brzmi zwykle: „najwyżej 15 minut pieszo od tego placu”.